Denk je wel eens; mijn relatie met mijn partner lijkt op die van mijn ouders – ik trek telkens dezelfde pijnlijke situaties aan – mijn leven lijkt op die van mijn vader of moeder? Dan kan het heel goed zijn dat de geschiedenis zich herhaalt! Een soortgelijke geschiedenis als die van jouw ouders en of voorouders. Jij kunt dit een halt toeroepen!

DE EMOTIONELE ERFENIS

In deze blog ga ik het hebben over de emotionele erfenis en hoe dit zich kan uiten in een mensenleven. In het kort is een emotionele erfenis het emotionele gedeelte wat je kunt erven van jouw ouders en voorouders. Iedereen weet dat je fysieke kenmerken als de haarkleur, lichaamsbouw, evt. ziektes etc. kunt erven, maar het is ook zo dat je hun onverwerkte trauma’s en pijnen erft. Deze krijg je mee bij de conceptie en worden van generatie op generatie doorgegeven, totdat iemand dit heelt! Uiteraard kun je ook de positieve emoties erven.

Het is dus helemaal geen rare gedachte wanneer je denkt aan gelijkenissen tussen jouw leven en die van jouw (voor)ouders. Het is echt zo, het gebeurt! Wanneer één of beide ouders een trauma niet hebben verwerkt en samen kinderen krijgen, zullen deze kinderen een soortgelijk trauma aantrekken.

De emotionele erfenis zijn de woorden die ikzelf gebruik, maar het wordt ook wel transgene rationele overdracht genoemd. Het krijgt de laatste jaren steeds meer bekendheid en erkenning. Zelf heb ik hier in 2019 een boek aan gewijd, aangezien het zo’n enorme impact had en soms nog heeft op mijn leven en het zo belangrijk is te weten wat jouw geschiedenis is en vertelt!

Wie de geschiedenis niet kent,
is gedoemd hem te herhalen !

Herhaling

Wanneer je bekend bent met de geschiedenis van in ieder geval jouw beide ouders en die gaat bekijken met jouw eigen leven, heb je de eerste stap van bewustwording gezet. Bewustwording van waar mogelijke oorzaken van innerlijke pijnen vandaan komen en waar een genezing kan beginnen. Wanneer je hiermee aan de slag gaat, kun je verdere herhaling voorkomen in jouw eigen leven maar ook in die van jouw kinderen!

Voorbeeld

“Ik was als de dood voor mijn vaders zwarte laarzen met sporen. Ik kroop altijd onder de stoel als hij binnenkwam. Weet niet precies waarom. Mijn leven werd beheerst door angst.”

Dit zijn de woorden die mijn moeder in 2002 uitsprak over haar traumatische oorlogsverleden en haar gevangenschap als kind in een Nederlands kamp vlak na WOII.

Ineens begreep ik mijn terugkerende nachtmerries, die exact hetzelfde waren als wat in werkelijkheid was gebeurd en mijn moeder vertelde over haar vader. In mijn nachtmerries zag ik ook een man in een Duits uniform binnenkomen met zwarte laarzen aan en mijzelf schuilend onder een bureau (i.p.v. een stoel zoals in werkelijkheid bij mijn moeder en het enige verschil). Ik begreep nu dat ik deze angst van mijn moeder had geërfd en het mijn opa was, die zich had naturaliseren tot Duitser tijdens WOII.

Ineens begreep ik ook mijn vele onverklaarbare angsten, waaronder mijn angst voor het donker, angst voor afwijzing, angst voor…die ik allemaal had geërfd van m.n. mijn moeder en alle vrouwen in de generaties daarvoor. Hier kwam ik achter toen mijn moeder ‘openging’ en mij, op mijn 37e, ging vertellen over haar traumatische verleden. En daarna volgde mijn vader…

Toen begon pas mijn werkelijke innerlijke verwerking en genezing van zware emotionele erfenissen…

Ontkenning

Het is heel natuurlijk wanneer mensen een traumatische ervaring hebben opgelopen, zij dit het liefste zo snel mogelijk willen vergeten. Ze willen de opgelopen pijn niet meer voelen, of omdat ze een taboe vormen, of vanuit schaamte, en of omdat ze te pijnlijk zijn. Vaak wordt dan een pijn of gebeurtenis zo ver mogelijk weggestopt en zien velen dit als oplossing, om het er verder niet meer over te hebben en het te kunnen vergeten.

In werkelijkheid wordt een trauma niet vergeten, maar onderdrukt en dus ook niet verwerkt. Het geheugen ervan wordt opgeslagen in de cellen van ons lichaam en wordt in ons leven telkens weer getriggerd door gebeurtenissen van buitenaf. Het gevolg is dat we dan gaan reageren en handelen vanuit oude pijn!

Totdat we ons hier bewust van worden en de pijn in de familielijn gaan doorbreken, doorvoelen, oplossen, ofwel helen! En erachter komen dat wij niet onze (groot)ouders zijn, maar een eigen individu met een eigen identiteit!

Wanneer je de last van je verleden nog met je meedraagt zal je niet gelukkig zijn.

Je kunt jezelf het beste helpen en helen door je eerst bewust te worden van je pijnen, deze te (h)erkennen en gaat ontdekken wáár de oorzaak ligt. Dan deze pijnen te doorvoelen wanneer je hierin geraakt wordt en dus vooral niet weg te drukken!
Onderdrukken van pijnen heeft geen nut, ontkennen heeft geen zin, sterker nog, het keert altijd op één of andere manier terug in je leven, net zolang totdat jij hier aandacht aan geeft.

Zelf aan de slag

Pijnen doorvoelen is geen makkelijke opgave en kan enorm pijnlijk zijn. Toch is dit nodig. Hieronder geef ik een oefening voor het doorvoelen en verminderen/resetten van pijnen.

Wanneer je pijnen doorvoelt en dus niet alleen maar beredeneert vanuit je verstand, komt er vanzelf een einde aan de pijn, je verwerkt het. Indien je de pijnen alleen beredeneert met je verstand, ben je bezig dit proces van doorvoelen te vermijden, wat tegen je zal werken. Met het ook doorvoelen van de pijn, verdwijnt het uit je lichaam en gedachten, je laat het los…

Indien je dit proces niet alleen wenst te doen, vraag dan de hulp van een behandelaar!

Zoals ik al schreef is een eerste stap achter de geschiedenis te komen en dan m.n. de pijnlijke kant, van jouw ouders en grootouders. Doe dit op jouw manier, maar aantekeningen maken zou ik je zeker aanraden!

Een tweede stap is het leggen van jouw aantekeningen van de geschiedenis van jouw (groot)ouders naast jouw eigen leven. Waarin herken je dingen, pijnen, trauma’s, gelijkenissen? Dit vraagt om eerlijkheid en vaak ook moed om dingen te herkennen en te gaan erkennen.

Een derde stap is het doorvoelen van deze pijnen zodra deze in je opkomen. Hoe:

Oefening ‘Het observeren van jezelf’

  1. Zoek een plek waar je alleen kunt zijn en ga liggen of zitten
  2. Sluit dan je ogen en ga terug in de situatie toen de pijn naar de oppervlakte kwam.
  3. Voel de pijn weer en laat eventueel je tranen stromen. Laat je gevoelens waar ze zijn en oordeel niet. Blijf alleen bij de pijn. Waar voel je de pijn in je lichaam?
  4. Benoem eventueel je gevoelens hardop, als je wenst deze te uiten (in tegenwoordige tijd). Dit kan ook helpen de eventuele verdrongen pijn naar boven te halen. Erken de pijn – doorvoel de pijn – en laat de pijn weer los.
  5. Zodra de pijn is afgenomen, kom dan rustig terug in het nu. Hal een paar keer diep adem en open je ogen.

Van wond naar litteken

En zo kun je een belangrijk begin maken van het helen van jouw emotionele erfenis, jouw open wonden naar littekens. Met een open wond ben je snel geraakt en keer je terug in een (oude) pijn. Wanneer een open wond een litteken is geworden, zul je dus minder snel of niet meer geraakt worden en vanuit een volwassen bewustzijn kunnen reageren, vanuit jouw éigen identiteit! Ik geloof absoluut in het zelfhelend vermogen van de mens!

In mijn toekomstige blogs zal ik nog vaker schrijven over de emotionele erfenis en de oefening het observeren van jezelf!

Harte-groet,
Monique Angèle van de Laar

Wil je meer weten over Monique ga dan naar www.moniquevandelaar.nl
Vorig artikelSmoothie açai
Volgend artikelMunt en rozenwater limonade