Malende gedachtes, het gevoel dat niemand je begrijpt en je omgeving die graag ziet dat je zo snel mogelijk herstelt. Als je met jouw herstel bezig bent, komt er veel op je af. Soms lijkt het of mensen heel goed over je kunnen praten, dan met je kunnen praten. Zoek je een manier om even te kunnen ventileren van alles wat er gebeurt. Pak dan een pen, papier, een dagboek of schrift en schrijf alles lekker van je af!

Jouw stem op papier
Het kan zijn dat jouw eigen stem wordt ondergesneeuwd door alle andere bezorgde stemmen. Je wil jezelf verwoorden, maar je bent bang dat je verkeerd wordt begrepen. Al deze gedachtes in je hoofd kunnen jouw herstel niet alleen zwaarder maken, maar misschien ook eenzaam. Vaak gaan onze gedachtes sneller dan de woorden die we kunnen uitspreken. Misschien denk je na een gesprek wel, ik had eigenlijk dit willen zeggen. Niet iedereen is een luisterend oor, of kan begrijpen wat jij doormaakt. Deze opborrelende emoties opschrijven, kan misschien helpen bij wat innerlijke rust.

Zichtbaar bewijs dat jij wel stappen zet
Het mooie van het bijhouden van jouw herstelreis is, dat je iets hebt die jouw stappen vastlegt. Het is jouw tastbare bewijs, jouw stem op de donkere dagen die zegt: hé kijk waar je bent begonnen en kijk waar je nu staat. Het terug lezen kan jouw bewijs zijn dat je wel degelijk stappen zet. Als mens is het moeilijker om naar jezelf te kijken dan naar een ander.

Door alles op te schrijven en zo ook van je af te schrijven, geef je jezelf de kans om te lezen hoe sterk jij eigenlijk bent. Geschreven door niemand minder dan jijzelf. Misschien kan je het niet meteen lezen, maar als de tijd rijp is heb je altijd dat bewijs.

Uit jouw emoties door te schrijven
Schrijven maakt iets tastbaar. Niet iedereen is verbaal sterk, maar juist die mensen kunnen soms zeer mooi schrijven. Je kan gaan dichten, het maakt niet uit of het een literair stuk is, het gaat erom dat jij je hart laat spreken. Zelf een fictief verhaal kan, een blog, autobiografisch of gewoon schrijven in een ouderwets dagboek met slot. Het fijne is dat jij jezelf uit, op de manier wat voor jou goed voelt. Want als jij je hart laat spreken, kan jouw hart zich beetje bij beetje laten helen.

Je bent niet alleen
Het kan een eenzaam proces zijn. Misschien ben je al hersteld, maar zoek je nog steun. Schrijven kan zeker die steun bieden, maar praten lucht ook op. Kijk online voor groepen, zelfs een leuke schrijfgroep kan afleiding zijn, je kan ook kijken bij organisaties die gespecialiseerd zijn in eetstoornissen wat ze aanbieden. Zo heb je bijvoorbeeld Stichting JIJ, die verschillende activiteiten aanbiedt. Er zijn vast plekken waar je mensen kan vinden zodat het minder eenzaam voelt. Weet vooral dit, je bent echt niet alleen, ook al voelt het soms wel zo. Geef schrijven zeker een kans, wie weet ontdek jij ook nog een nieuwe hobby.

Bijdrage: Lorna Limon | Stichting JIJ
Stichting JIJ biedt laagdrempelige, ervaringsdeskundige ondersteuning aan mensen met eetproblematiek en aan hun naasten.
Foto: Miesha Moriniere
Vorig artikelChiquita viert Wereldkinderdag
Volgend artikelStoppen met roken sprookje: Er was eens een slimme specialist…