Iedereen heeft een verhaal. Een uniek en eigen verhaal. Het is een verzameling van allerlei verschillende hoofdstukken die bij elkaar ons levensverhaal vormen. Het ene hoofdstuk mooier, moeilijker, specialer of impactvoller dan het andere.

Bewust gekozen hoofdstukken
Sommige hoofdstukken van ons verhaal schrijven we heel bewust zelf. We kiezen een studierichting, we zetten ons in voor een carrière, we plannen een prachtige trouwdag, maken bijzondere reizen en we maken de keuze om een gezin te starten. Vaak zien we heel goed wat deze keuzes ons brengen. Wat ze ons opleveren aan levensgeluk en kansen en hoe ons leven er fijner, beter en mooier van wordt. Wij maken keuzes tenslotte omdat we ons leven op de één of andere manier willen verrijken. We kiezen voor blijdschap, positiviteit en vreugde.

De hoofdstukken die ons overkomen
Er zijn ook hoofdstukken waar we niet zelf voor kiezen. Dat zijn de gebeurtenissen die ons zonder dat we het willen ‘gewoon’ overkomen. De gebeurtenissen waar we zelf nooit voor zouden kiezen, maar waar we wel mee moeten dealen. We kunnen er niet omheen. Denk bijvoorbeeld aan ziekte, scheiding, ontslag of overlijden. Onmogelijkheden waarmee we geconfronteerd worden, lastige beslissingen die we moeten maken: eigenlijk alles wat ons pijn en verdriet oplevert. Hoewel de verdeling niet altijd eerlijk lijkt, overkomen dit soort life-events ons allemaal. En vooral de manier waarop we met deze uitdagingen omgaan vormt ons, kenmerkt ons en maakt ons ofwel sceptisch en verslagen ofwel krachtig en vol levenslust.

Verstopte cadeaus
Moeilijke life-events hoeven ons niet voor niets te overkomen. We hoeven ons niet neer te leggen bij de pijn en het verdriet. We hoeven niet de rest van ons leven de zware rugtas vol bagage te dragen. Er zit een cadeau verstopt in die moeilijkste levenslessen. Soms een klein cadeau, soms een groot cadeau, soms direct en soms pas veel later. Maar altijd een cadeau. Je moet die cadeaus alleen wel zelf uitpakken.

Connecting the Dots
You can’t connect the dots looking forward; you can only connect them looking backwards. So you have to trust that the dots will somehow connect in your future. (Steve Jobs)

Steve Jobs sprak deze woorden in 2005 tijdens een toespraak op Stanford University voor een groep afstudeerders.

In de toespraak vertelt Steve Jobs over zijn leven. In het bijzonder over drie bepalende momenten die, ondanks dat ze allesbehalve makkelijk waren, achteraf de beste en meest waardevolle momenten uit zijn leven zijn gebleken.

Steve Jobs vertelt over hoe hij als baby bij zijn adoptieouders terecht is gekomen. Ouders aan wie zijn biologische moeder hem in eerste instantie niet wilde afstaan, omdat zij arbeiders waren en zijn biologische moeder alleen universitair afgestudeerde ouders wilde voor haar zoon. Hij vertelt hoe dit ertoe heeft geleid dat hij ‘moest’ studeren, wat hij anders nooit had gedaan en dat hij desondanks na een half jaar stopte, omdat hij de waarde van zijn studie niet inzag. Dit maakte van Steve een ‘college drop out’, wat erg moeilijk voor hem is geweest. Ook vertelt hij dat hij jaren later werd ontslagen bij Apple, het bedrijf dat hij zelf had opgericht en hoeveel boosheid, schaamte en (publieke) vernedering dit ontslag met zich meebracht.

Terugkijkend richt Steve Jobs zich niet alleen op de pijn, het verdriet, de gemiste kansen of de negativiteit van deze hoofdstukken uit zijn leven. In plaats daarvan vertelt hij over alle deuren die, juist door deze momenten, voor hem zijn opengegaan. Deuren die anders dicht gebleven waren. Deuren waarvan hij anders misschien nooit had geweten dat ze er waren.

De moeilijkheden rondom zijn adoptie brachten hem tot inschrijving op die prestigieuze universiteit waar zijn ouders zo hard voor hadden gespaard. Zijn ‘dropping out’ op diezelfde universiteit leidde tot het volgen van vakken die hij in zijn reguliere programma nooit zou hebben gevolgd en waarvan hij de kennis nu kon gebruiken voor het ontwikkelen van de meest vernieuwende technologie ooit. Ontslagen worden bij zijn eigen bedrijf bleek achteraf een van de beste dingen die hem had kunnen overkomen. Zonder dat ontslag was zijn volgende bedrijf Next namelijk nooit geboren en was Apple in samenwerking met Next niet zo groot en succesvol geworden als het nu is.

Steve Jobs ziet, met terugwerkende kracht en connecting the dots, hoeveel de moeilijke momenten in zijn leven hem uiteindelijk hebben opgeleverd. Dit geeft zowel die momenten als zijn leven en het verloop ervan kracht, betekenis en waarde.

Vruchtbare grond
Deze overtuiging dat pijnlijke ervaringen vruchtbare grond kunnen zijn voor de meest prachtige ontwikkelingen en kansen geeft betekenis aan alle hoofdstukken in je verhaal. En dat geeft:

  1. Een ‘waarom’ aan gebeurtenissen die niet altijd een ‘waarom’ lijken te hebben.
  2. Vertrouwen dat er in iedere gebeurtenis een cadeau verstopt zit.
  3. Inzicht in jouw eigen (onverwachte) groeiprocessen en daarmee zelfkennis.
Meer lezen? In Jouw Gids naar Geluk beschrijft Eva Kruijs zeven stappen op de weg van geluk: lichamelijke gezondheid, mindset, relaties, zingeving, overvloed, gebeurtenissen waar je niet voor kiest en het volgen van je hart. Lees over nature quests, powerposes, mini-Ikigai, rijkdom zonder geld, cadeautjes uitpakken en echt zijn. En ontdek dat geluk er eigenlijk altijd is.
Bijdrage: Eva Kruis
Eva Kruijs (1985) is gedragswetenschapper, fotografe en schrijfster met een bovengemiddelde interesse in het geluk van mensen. Ze werkte jarenlang in de specialistische gezondheidszorg, had haar eigen coachingspraktijk en schrijft nu over persoonlijke ontwikkeling.
Vorig artikelMensen met jeugdtrauma of alcoholverslaving vaker slachtoffer van geweld
Volgend artikelWat kan ik doen voor eenzame mensen in mijn omgeving?