Body Dysmorphic Disorder (BDD) is een mentale stoornis die wordt gekenmerkt door een obsessieve en irrationele zorg over een of meer aspecten van het uiterlijk van een persoon, die leiden tot significante emotionele nood en beperkingen in het dagelijks leven. Mensen met BDD zien hun lichaam anders dan het in werkelijkheid is en hebben vaak een vertekend zelfbeeld. Deze stoornis kan een negatieve invloed hebben op hun sociale leven, werkprestaties en persoonlijke relaties. In dit artikel zullen we bespreken wat BDD is, hoe het wordt gediagnosticeerd en behandeld, en hoe het kan worden voorkomen.
Wat is Body Dysmorphic Disorder?
BDD is een mentale stoornis die wordt gekenmerkt door obsessieve zorgen over een of meer aspecten van het uiterlijk van een persoon. Deze zorgen kunnen betrekking hebben op verschillende delen van het lichaam, zoals het gezicht, de huid, het haar, de neus, de borsten, de buik, de armen of de benen. Mensen met BDD kunnen geloven dat hun lichaam ernstig misvormd of verminkt is, ook al is er geen of slechts minimale afwijkingen aanwezig.
Mensen met BDD zijn geobsedeerd door hun uiterlijk en kunnen urenlang voor de spiegel staan, hun uiterlijk controleren of proberen de ‘fouten’ te verbergen met kleding of make-up. Ze kunnen ook proberen te vermijden om in situaties te zijn waarbij hun uiterlijk in het openbaar wordt beoordeeld, zoals feestjes of sociale evenementen. Deze obsessieve en irrationele zorg kan leiden tot significante emotionele nood en beperkingen in het dagelijks leven.
Hoe wordt BDD gediagnosticeerd?
BDD kan moeilijk te diagnosticeren zijn omdat de symptomen vaak verward kunnen worden met andere aandoeningen zoals obsessieve-compulsieve stoornis (OCD) of anorexia nervosa. Om een diagnose van BDD te stellen, moet een zorgverlener een grondige medische geschiedenis en psychiatrische evaluatie uitvoeren. Dit omvat vaak een lichamelijk onderzoek om de ernst van de afwijkingen te beoordelen en bloedonderzoek om andere medische aandoeningen uit te sluiten.
Er zijn ook diagnostische criteria voor BDD in de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM-5). Volgens deze criteria moet de persoon zich bezighouden met obsessieve en irrationele zorg over een of meer aspecten van zijn of haar uiterlijk die leiden tot significante emotionele nood of beperkingen in het dagelijks leven. De symptomen moeten ook aanwezig zijn gedurende ten minste één uur per dag en minstens één keer per week gedurende drie maanden.
Wat zijn de oorzaken van BDD?
De oorzaken van BDD zijn niet volledig begrepen, maar het wordt verondersteld dat het een combinatie van genetische, biologische, psychologische en omgevingsfactoren kan hebben. Studies hebben aangetoond dat mensen met BDD vaak een geschiedenis hebben van trauma of pesten, evenals een hogere mate van perfectionisme en angst.
Er is ook aangetoond dat er bepaalde delen van de hersenen betrokken zijn bij de ontwikkeling van BDD. Onderzoek heeft aangetoond dat mensen met BDD een verhoogde activiteit vertonen in de orbitofrontale cortex en de cingulate cortex, gebieden die verantwoordelijk zijn voor het verwerken van emotionele informatie en het nemen van beslissingen. Dit kan leiden tot een verstoring in het vermogen om emoties te reguleren en kan bijdragen aan de obsessieve en irrationele zorgen over het uiterlijk.
Hoewel genetica waarschijnlijk een rol speelt bij de ontwikkeling van BDD, zijn er geen specifieke genen geïdentificeerd die verantwoordelijk zijn voor de stoornis. Er zijn echter studies die suggereren dat BDD vaker voorkomt in families waarbij een geschiedenis van stemmingsstoornissen en angststoornissen aanwezig is.
Behandeling voor BDD
De behandeling van BDD bestaat meestal uit een combinatie van psychotherapie en medicatie. Cognitieve gedragstherapie (CGT) is de meest effectieve vorm van psychotherapie voor BDD. CGT richt zich op het veranderen van de gedachten en gedragingen die leiden tot de obsessieve en irrationele zorgen over het uiterlijk. Deze behandeling kan onder meer bestaan uit exposuretherapie, waarbij de persoon geleidelijk wordt blootgesteld aan situaties die angst opwekken, zoals het nemen van foto’s of naar sociale bijeenkomsten gaan zonder make-up.
Medicatie kan ook worden voorgeschreven voor de behandeling van BDD, waaronder selectieve serotonineheropnameremmers (SSRI’s) en antipsychotica. SSRI’s worden vaak gebruikt vanwege hun effectiviteit bij het verminderen van obsessieve-compulsieve symptomen en kunnen ook helpen bij het verminderen van angst en depressie. Antipsychotica worden soms voorgeschreven om de ernst van de obsessieve en irrationele zorgen te verminderen.
Het is belangrijk op te merken dat BDD een chronische aandoening kan zijn en dat het enige tijd kan duren voordat de symptomen verbeteren met behandeling. Het is ook belangrijk dat mensen met BDD regelmatig contact houden met hun zorgverleners om de voortgang van de behandeling te bespreken.
Preventie van BDD
Er zijn geen specifieke maatregelen om BDD te voorkomen, maar er zijn enkele strategieën die kunnen helpen bij het verminderen van de risicofactoren die bijdragen aan de ontwikkeling van BDD. Deze omvatten:
- Praat met je kinderen over zelfbeeld en het belang van een gezonde levensstijl. Moedig hen aan om te focussen op hun sterke punten in plaats van op hun zwaktes.
- Vermijd het gebruik van negatieve taal over je eigen uiterlijk of dat van anderen in de aanwezigheid van je kinderen. Kinderen leren van de attitudes en gedragingen van hun ouders en het kan leiden tot een negatief zelfbeeld en onzekerheid.
- Beperk de blootstelling aan media die een onrealistisch beeld van schoonheid en perfectie bevorderen. Dit kan leiden tot onrealistische verwachtingen en zorgen over het uiterlijk.
- Zoek professionele hulp als je zich zorgen maakt over je eigen uiterlijk of als je symptomen van BDD ervaart. Het vroegtijdig zoeken van hulp kan helpen om de impact van de stoornis op je leven te verminderen.
- Wees alert op tekenen van BDD bij vrienden en familie en biedt ondersteuning en aanmoediging om hulp te zoeken. BDD kan leiden tot een sociaal isolement en een negatieve impact hebben op relaties.
Conclusie
BDD is een mentale stoornis die wordt gekenmerkt door obsessieve en irrationele zorgen over een of meer aspecten van het uiterlijk van een persoon, die leiden tot significante emotionele nood en beperkingen in het dagelijks leven. Het kan moeilijk zijn om te diagnosticeren en te behandelen, maar cognitieve gedragstherapie en medicatie kunnen helpen bij het verminderen van de symptomen. Het is ook belangrijk om te werken aan het verminderen van risicofactoren voor de ontwikkeling van BDD, zoals het vermijden van negatieve taal over uiterlijk en het beperken van de blootstelling aan media die een onrealistisch beeld van schoonheid en perfectie bevorderen. Door bewust te zijn van deze risicofactoren en de mogelijkheden voor behandeling en preventie, kunnen we de impact van BDD op ons leven en dat van anderen verminderen.
